کمک های اولیه روان‌شناختی که در شرایط بحران می توانید انجام دهید

به گزارش 9 صبح به نقل از مفدا لارستان؛ با توجه تجاوزات پی در پی جبهه آمریکایی_اسرائیلی به میهن اسلامی، واحد بهداشت روانی اجتماعی و اعتیاد معاونت بهداشتی علوم پزشکی لارستان، در یادداشتی با عنوان "کمک های اولیه روان‌شناختی" پاره ای از این موارد را بر شمرد.

کمک‌های اولیه روان‌شناختی رویکردی کوتاه‌مدت، عملی و مبتنی بر شواهد است که برای حمایت از افرادی طراحی شده که در معرض بحران، خشونت یا فشار شدید روانی قرار گرفته‌اند. این رویکرد درمان تخصصی نیست و جایگزین روان‌درمانی نمی‌شود؛ بلکه هدف آن تثبیت نسبی وضعیت روانی، کاهش احساس تنهایی و تقویت حس امنیت و کارآمدی در کوتاه‌مدت است.

این چارچوب بر سه اصل ساده استوار است: دیدن، گوش دادن و برقراری ارتباط

۱. دیدن

منظور از دیدن توجه به تغییرات رفتاری، نشانه‌های آشفتگی، انزوا، گریه مکرر، تحریک‌پذیری یا سردرگمی است. هدف، مشاهده حمایتی است نه قضاوت یا برچسب‌زدن

۲. گوش دادن

اگر فرد تمایل به صحبت دارد، با حضور کامل و بدون قضاوت گوش دهید. نیازی به تحلیل، نصیحت یا پیدا کردن راه‌حل فوری نیست. جملاتی مانند «می‌فهمم این شرایط سخت است» یا «خوشحالم گفتی» می‌تواند حمایتگرانه باشد.

۳. برقراری ارتباط

در صورت نیاز، پس از خوب گوش دادن به فرد، در صورت نیاز او را به منابع حمایتی متصل کنید؛ مانند سرپرست، همکار مورد اعتماد، مشاور سازمان یا خدمات تخصصی. همچنین اطلاعات را شفاف، دقیق و قابل اعتماد منتقل کنید تا از شایعات و ایجاد اضطراب غیرضروری کاسته شود.

نکات مهم:

• هدف کاهش فشار در لحظه است نه حل کامل مشکل.

• شنونده خوبی باشید اما فرد را مجبور به صحبت درباره تجربه‌های دردناک نکنید.

• محرمانگی را رعایت کنید، مگر در موارد خطر جدی.

• در صورت مشاهده نشانه‌های شدید مانند افکار خودکشی، فرد را به خدمات تخصصی ارجاع دهید.