کشتی‌گیری که صورتش مورد حمله یک حیوان قرار گرفت

اتحادیه جهانی کشتی در این باره نوشت: در همان نگاه نخست، او به خاطر آسیب‌های چهره‌اش توجهات را جلب می‌کرد؛ و در ادامه قهرمانی کشتی‌گیری که داستانی خاص دارد. او در حالی که همراه برادر و پسرعمویش در پارک ملی ویرونگا در کنگو بازی می‌کرد، مورد حمله شامپانزه‌ها قرار گرفت. برادر و پسرعمویش جان خود را از دست دادند. دونیا زنده ماند، اما به‌سختی. این حمله آسیب‌های شدیدی به لب‌ها، صورت و گوش راست او وارد کرد. بخش زیادی از عضلات صورتش از بین رفت و انگشت میانی دست چپش را نیز از دست داد. با این حال، از دل این تراژدی غیرقابل تصور، داستانی از مقاومت شکل گرفت؛ داستانی که او را به قهرمانی و کسب دو مدال طلای مسابقات قهرمانی آفریقا در اسکندریه رساند.

در هشت‌سالگی، دونیا برای بازسازی زندگی‌اش به ایالات متحده منتقل شد. پس از آن، مسیر طولانی و سختی را پشت سر گذاشت و طی ۱۴ عمل جراحی سنگین، پزشکان تلاش کردند با پیوند بافت و عضله، لب‌ها و عملکرد صورت او را بازسازی کنند. هر جراحی یک نبرد جدید و هر دوره بهبودی آزمونی دیگر برای استقامت او بود.

در مدت اقامتش در آمریکا، دونیا ابتدا با دو خانواده میزبان زندگی کرد و سپس به‌طور دائم نزد میگل رودریگز، مربی کشتی، و همسرش ماریسا ساکن شد. رابطه‌ای که ابتدا از سر مراقبت بود، به پیوندی عمیق تبدیل شد و آن‌ها او را به فرزندی پذیرفتند. در سال ۲۰۱۹، دونیا رسماً اقامت دائم آمریکا را دریافت کرد.

این فرصت، مسیر خود را روی تشک کشتی پیدا کرد. دونیا در دوران راهنمایی به یک پدیده تبدیل شد و در دبیرستان لانگ بیچ به پیشرفت ادامه داد. اراده‌ای که از سال‌ها سختی شکل گرفته بود، به انگیزه‌ای بی‌وقفه تبدیل شد. او در سن ۱۴ سالگی، در سال ۲۰۲۲، قهرمان کشتی ایالت نیویورک در دسته یک شد؛ موفقیتی چشمگیر که او را به‌عنوان یکی از استعدادهای درخشان این رشته معرفی کرد.

مسیر زندگی دونیا به نقطه عطف دیگری در مسابقات قهرمانی قاره آفریقا رسید. او در وزن ۵۷ کیلوگرم برای کشور زادگاهش کنگو رقابت کرد و با اقتدار مدال طلا را به دست آورد. صعود دونیا به سکوی قهرمانی از این جهت هم چشمگیر بود که او یکی از تنها دو کشتی‌گیر آزادکار بود که خارج از مصر و الجزایر به مدال طلا رسید. کشتی‌گیر دیگر، هریسون اونوویوموگبوهو از نیجریه بود که در وزن ۹۷ کیلوگرم با نتیجه ۱۰-۴ محمد صلاح‌الدین از مصر را شکست داد.

با این حال، این نتایج مانع قهرمانی مقتدرانه مصر در جدول تیمی نشد. میزبان در ۶ وزن از ۱۰ وزن صاحب مدال طلا شد (۶۱، ۶۵، ۷۰، ۷۴، ۹۲ و ۱۲۵ کیلوگرم). الجزایر نیز با قهرمانی در اوزان ۷۹ و ۸۶ کیلوگرم در جایگاه دوم قرار گرفت.